Luchtfietser

Het zoeken naar een voorzitter van een vereniging waar lopen een centrale rol in vervult is bij voorbaat lastig. Wie wil er voorzitten terwijl de belangrijkste reden van het Arena lidmaatschap hardlopen is? Een paradox. Er wordt in een actieve groep mensen gezocht naar iemand die bereid is te gaan zitten en zich met de context van ons gezamenlijk hardlopen te bemoeien. Als je het zo bekijkt is het al een wonder dat de huidige voorzitter er al gedurende een looptijd van 8 jaar zit. Alleen daarom al verdient deze man respect en waardering.

De voorloper – deze term dekt de lading beter - van onze vereniging houdt er mee op. Het zitten beu. Ruimte makend voor een frisse wind. Voor nieuw elan. Zit ik daarop te wachten? Kan die wind veel frisser? Ik weet het niet. We nemen afscheid van een voorloper die verwondering oproept. Door zijn optreden als voorloper en trainer, maar ook door zijn stukjes in ons clubblad heeft hij ons inzicht in zijn persoonlijkheid gegeven. Je denkt hem dus te kennen. En dan kom je hem weer eens tegen en denkt; ‘ik ken hem helemaal niet!’. Of; ‘herkent hij mij wel?’

Een bijkomstige tegenstrijdigheid. Onze voorloper is een luchtfietser. Ietwat zweverig. Met zijn hoofd in wolken. Zelf zijn hardlooppas is lang en zwevend. Gelukkig maakt hij vaak genoeg contact met de aarde en toont zich een betrokken en warm mens. Je denkt altijd, dat hij even moet ontdooien. Van een vaste vorm naar vloeibaar. Van koud via lauw naar warm. Dat is niet waar. De voorloper moet condenseren. Van warm naar verkoelend. Van een vluchtig gas naar een vloeistof. Van een wolk in de lucht naar neerslag, zodat hij op aarde neer kan dalen en zijn verfrissing kan brengen.

Ik wil dus eigenlijk helemaal gaan ruimte maken voor een frisse wind en voor nieuw elan. De voorloper in gecondenseerde vorm - een verfrissend motregentje aan het eind van een warme, stoffige en stressvolle werkdag – is prima. Ik heb met hem samengewerkt, samengelopen en samen een kleedhokje gedeeld. Ik denk dus dat ik hem ken, maar weet het eigenlijk helemaal niet zeker. We gaan afscheid nemen van een bijzondere voorloper, maar gelukkig niet van Rob, de trainer en loper en bovenal een verdomd leuke luchtfietser.