Voor ons begint de vakantie met het kopen en lenen van boeken. Boeken die moeten bijdragen aan een plezierige vakantiebeleving. Wij zijn kennelijk niet de enigen, want uitgevers spelen slim in op deze leeshausse. Onze zomercollectie dit jaar kende vele titels uit de Bruna Top 10. Erotiek (lees: sex) en songteksten waren terugkerende elementen in de boeken die over het algemeen op het vrouwendisplay bij de Bruna te vinden zijn. Ik heb het nare trekje om al voor de vakantie eerst die ‘wijvenboeken’ uit de stapel te pakken en te lezen om naderhand het leesplezier van mijn vrouw te verzieken met opmerkingen als; ‘goed hè’, ‘ben je daar en daar al’, ‘wat vindt je daar nou van?’ of ‘een echt wijvenboek. ik vond het niks’. De sex en songteksten dienen als elementen om de hoogtepunten en de dieptepunten van de hoofdpersoon kracht bij te zetten. Dat verkoopt dus kennelijk dit jaar. Ik moet daar op inspelen.
I want to fly like an eagle
To the sea
Fly like an eagle
Let my spirit carry me
I want to fly like an eagle
Till I'm free
Fly through the revolution
(Steve Miller Band, Fly like an eagle)
Hittegolf. De dag ebt weg en ik ren de zonsondergang tegemoet. Ik verlaat de beschutting van het bos en loop langs loombewegende paarden onder vliegengaas. Het koren is net gemaaid en ik kijk richting het westen waar een oranjerode zon zich langzaam richting horizon beweegt. Het fietspad doorklieft het stoppelveld. Honderden grauwe ganzen zijn neergestreken om de achtergebleven graankorrels van het veld te pikken. Opgewonden gakken ze er vrolijk op los. Hun aantal zorgt voor een muur van geluid. Ik kom dichterbij en de eerste ganzen worden onrustig en raken geprikkeld. Een enkeling vliegt op en strijkt enkele meters verder weer neer. Het gakken verandert van toon en wordt luider. De onrust en spanning neemt toe. De akker heeft een gouden gloed in het avondlicht. En dan overschrijdt ik een grens en gaan alle remmen los. Met een vloeiende golvende beweging en onder luid geschreeuw vliegen de ganzen op. Weg van mij. In de richting van de zon. Een zwarte ganzenwolk werpt een schaduw over me. Ik voel me extatisch bij het gadeslaan van deze vlucht grauwe ganzen. Honderden cirkelen nu boven mij en ik spreid mijn armen om met ze mee te kunnen vliegen. Versnel mijn pas, maar kom slechts geestelijk los van de grond. Pure erotiek. Ik loop door. De ganzen strijken achter me neer. Wat een runners high. Mijn hoogtepunt!
I live my life like there's no tomorrow
And all I've got I had to steal
Least I don't need to beg or borrow
Yes I'm living at a pace that kills
Runnin' with the devil
Runnin' with the devil
I found the simple life ain't so simple
(Van Halen, Runnin’with the devil)
Hittegolf. Het is verdomd vroeg en de dag start grauw. Tweehonderd kilometer tot de start. Samen met leuke dames op de achterbank. Ontbijten uit je eigen trog met de geur van, in amandelolie, gemasseerde benen. Met loopvrienden in zeven etappes van Vaals naar Venlo. Ik wil er twee lopen, maar twijfel wel. Het is warm. De wedstrijd is elk jaar weer leuk. De faciliteiten bij elke start niet altijd geweldig. Hurken in de bosjes, broek omhoog, een tikje van je teamgenoot op je ongewassen hand en rennen. Mijn etappe begint met veel heuvels. Daardoor een oogstrelend Limburgs landschap. Daar waar je kan genieten gaat het nog. Zweet in je ogen en over je hele lijf. Teveel frictie van synthetische stof over mijn tepels. Ik sluit mijn etappe af met een sprintje en twee rode vlekken in mijn witte loopshirt. Veel drinken, shirt uit, handdoek, herstellen en, als het zweten enigszins is gestopt, schone kleren. Veel tijd is er echter niet. We moeten achter de volgende loper aan. Achterin de auto gewoon doorzweten op een handdoekje. De weg kwijt, maar start van de volgende etappe toch gevonden. Dan is het middagpauze. Ik eet en wil nog een keer. Van St. Joost naar Roermond. Het is nu nog warmer en ik (be)voel mijn tepels. Angst voor een bloedbad en blijvende psychologische schade. Een man in nood is inventief en tot alles bereid. Zo ook ik. Ik vraag een man of hij zijn vaseline met me wil delen. Wat een runners low. Mijn dieptepunt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten