Hoe overleef ik?

De Hema Onderbroek. De Hema; trekpleister voor de Hollandse ondergoeddrager. Wie komt er niet voor het stukje katoen met lubbergarantie? Maar is de Hema onderbroek bestand tegen de veranderende eisen van onze maatschappij. Tegenwoordig zegt alles iets over iets. Wat zegt een Hema onderbroek over jou? Over je persoonlijk merk. De perceptie van jou in de hoofden van anderen. Kortom: we moeten bewuster ondergoed gaan kopen en dragen.

‘Ik heb een nieuwe onderbroek voor mijn man gekocht, maar hij mag ‘m niet dragen tijdens het hardlopen. Zijn oude Hema onderbroeken zijn daar goed genoeg voor’, hoorde ik laatst iemand vertellen. Rode en rauwe ervaringen hebben mij ooit tot een zoektocht naar de juiste onderbroek aangezet, dus ik ken de eisen waaraan een hardlooponderbroek voor mij moet voldoen. De Hema broek is door mij als ongeschikt getest, maar als een ander er schik mee heeft, ‘so be it!’ De vraag die echter bij mij opkwam is; ‘waarom heeft deze vrouw, voor haar man, ander en nieuw ondergoed gekocht?’ Zij boycot de Hema onderbroek kennelijk voor een andere reden dan ik dat doe.

Een onderbroek kiezen wordt steeds meer een reflectie van onszelf. Toon me je onderbroek en ik vertel je wie je bent. Ooit – in de periode toen de boxershort weer in de mode kwam - hoorde ik een vrouwelijke collega antwoorden op de vraag; ‘wat voor onderbroeken draagt jouw vriend?’ ‘Twee. Een boxershort over een slip’. Kennelijk bood de boxershort alleen hem iets te veel vrijheid. Klinkt als het riem & bretels type. Nogal onzeker van zijn zaak. Of is het zakie? Ook weet ik van lopers, dat de zwembroek onder de strakke looptight wordt gedragen. Sinds mijn eerste vakantie zonder mijn ouders koop ik bewust mijn zwembroeken te klein. Toont aardig, maar zit voor geen meter. Voor mij dus geen optie zo’n zwembroek tijdens een duurloopje. Of het moet natuurlijk in een Baywatch setting zijn. Dan weer wel.

Ik ontbarst in woede als mijn vrouw voorleest; ‘een vrouw boven de veertig in een string is not done.’ Joyce Roodnat geeft vrouwen dat als tip mee in haar zelfhelpboek voor veertigplussers. Bang voor verandering leg ik mijn vrouw uit waarom ik die stelling in haar geval pure onzin vind, maar nuanceer het een beetje met voorbeelden waar de string inderdaad geen gelukkige keus is. Maar dat heeft dan weer niks met leeftijd te maken. Mannen in een string; dat is pas ‘not done’! Helaas kent mijn vrouw weer voorbeelden waar dat wel meevalt. Wat mijn woede niet tempert.

‘Toon me je onderbroek en ik vertel je wie je bent’. Velen van ons zullen deze manier van authenticiteit tonen niet willen gebruiken. En gelukkig maar….alhoewel. Omgekeerd kun je afvragen; ‘wat voor onderbroektype is deze persoon?’ Wat tot verrassende vergissingen kan leiden. Dat merkte ik onlangs ergens op een dijk tussen de schapenpoep. Wat een avontuur dat wadlopen! De keus voor een zwembroek onder de korte broek ligt hier – zo bleek ook - al veel meer voor de hand. Maar hoe representatief is wadloop- of hardloopondergoed voor een persoon? Mij zul je bijvoorbeeld nooit op Scapino All Stars zien lopen, maar op het wad weer wel.

Hoe je het ook wendt of keert; ondergoedkeuze kan letterlijk en figuurlijk een verstikkende worsteling zijn. Vrij worstelen in het goede ondergoed weer een stimulerende verademing. De onderbroek is een statement. Het resultaat van de juiste keuze loont. Maar of je daarvoor bij de Hema moet zijn?